Als ik ooit terugkeer in een volgend leven op deze aardbol, dan graag als kat in Istanbul! Je vindt ze in elk hoekje en op de mooiste plekjes van de stad en ze lijken het beter te hebben dan de gemiddelde Turk. Ze delen hun liefde voor vis met de vele vissers op de Galatabrug.

Een (kleine!) selectie van poezenvriendjes die ik heb gemaakt:

Vuilnisbakkenras…

 Tapijtkat

Een schootkat

Verstekeling aan tafel

Raamkat

Waaghalskat.

Moskeekatten

 Luie kat

Herfstkat

Gevaarlijke kat

Etalagekat

Dikke kat?

Religieuze kat?

‘

Barbeque kat

De motorkat

 Autokat

De acrobatische inbreekkat

…en de acrobatische visvang kat.

De koek…eh…vis…is op!

Helaas heb ik er eigenlijk te weinig tijd voor, maar ik doe een poging om Ben van de IDeewinkel te helpen bij het maken van een nieuwe site. Of misschien moeten we het toch lekker makkelijk bij een Ning houden? In ieder geval is de Ideewinkel een mooi lokaal initiatief in Leiden dat burgerinitiatieven met betrekking tot milieu en duurzame ontwikkeling steunt. Hoewel ze hun fysieke etalage voorlopig weer kwijt zijn, gaat deze club actief door met het doen van leuke projecten. Een project dat ik persoonlijk erg leuk en goed vind, is het fotoproject Green Spots. Hiermee wilden ze jongeren bewust maken van biodiversiteit in Leiden en omstreken en mee laten denken over een groenere toekomst. De scholieren fotografeerden plekken waar zij meer groen wilden zien en bewerkten daarna foto’s tot hun ideaalbeeld. Zo zou dus mijn uitzicht op het stadhuisplein eruit moeten zien volgens Mohammed, Sam, Katja, Femke en Julia:

Verder organiseert de Ideewinkel regelmatig droomavonden waar gewerkt wordt aan het omzetten van groene ideeën voor in concrete projecten. Leiden kent blijkbaar veel dromers, want ook over creatieve ideeën voor een ‘innovatiever, dynamischer en spannender’ Leiden kan gebrainstormd worden tijdens de Stadszomernachtdroom. Jammer genoeg kan ik daar niet bij zijn, want als het een beetje mee lig ik dan te dromen in een hostel in New York (of heb ik een nachtmerrie door een massa kakkerlakken die daar veel schijnen voor te komen…)

Hmm…de kerstbomen staan nog steeds op deze site, terwijl we inmiddels alweer in februari 2009 zijn beland. Toch maar weer eens wat logjes plaatsen en de moeite waard is het wel om de Kennisnet Reporters even in de schijnwerpers te plaatsen: http://www.rtrdm.nl/reporters/ Deze Wikikids en vo-scholieren kwamen ons helpen met de verslaglegging van de NOT, wat een mooie verzameling van strips en filmpjes heeft opgeleverd. Vooral onze zoektocht naar het ‘Misterie’ van de Kennisnet stand geeft een leuk kijkje achter de schermen en ik vond het zelf leuk om er ook nog een groen tintje aan te geven door ze het waarom van de Groene Route te laten onderzoeken. Maar ook de FolderFreter en Geert Graai geven een mooie weergave van een beurs als de NOT waar mensen gepikeerd zijn als ze geen gratis tas of gadget meer kunnen bemachtigen….

My new holy space:

…maar na 2 weken heb ik ook hier m’n leeftijd maar naar waarheid aangepast. Op m’n werk kon ik er dit jaar weer niet onderuit: zelfs mijn ‘palmboom’ moest het ontgelden:

Weer een roerig weekje achter de rug. Sinds gisteravond aan het afkicken van de ‘coke’ die ik kreeg na het trekken van m’n verstandskies. Nu viel die ingreep me uiteindelijk erg mee, toch blijf ik het domme of tenminste erg onverstandige kiezen vinden. En gemeen vind ik het dat zo’n kaakchirurg pas na afloop van de ingreep uitlegt wat je vervolgens allemaal moet doen en pas dan vraagt of het allemaal duidelijk is, terwijl je met een opgezwollen, verdoofde wang en een leeg gebit een half uur op een gaasje moet bijten waardoor je geen woord kunt uitbrengen en je je mond dus maar wijselijk dichthoudt… En dan krijg je een recept mee voor pijnstillers die je vervolgens zelf meteen, met een mond zonder tanden, moet ophalen bij de apotheek…waarom kan dat niet gewoon vantevoren? Of kan de kaakchirurg dat niet gewoon meegeven? Ach ja, het leven moet niet te makkelijk worden natuurlijk en vooruit, de buschauffeur moet het dan maar met een ”bedankt en tot ziens” minder doen voor een keer… 

Maar vandaag gelukkig weer kunnen genieten van een laatste avondmaal met huisgenoot Tim, helaas morgen weer verhuizen van Leiden naar Alphen. Uit wanhoop nu ook maar aan het kijken naar kleine koopappartementjes, maar m’n droomwoninkje aan het Galgewater was me alweer net ontglipt. Nou ja, mijn plantjes hebben voorlopig in ieder geval een mooie bestemming gekregen op kantoor, waar we op deze manier nog wat zuurstof hopen binnen te krijgen.

Verder zaterdagmiddag na de fotografiecursus nog even Foam en het instituut voor mediakunst meegepikt en vervolgens na een hapje eten op de gok nog het filmmuseum binnengewandeld voor Stellet Licht. Ik zie dat Bas al een stukje hierover heeft getikt op zijn blog, dus dat ga ik niet meer dubbel doen. Wat betreft het instituut voor mediakunst was het erg fijn om een rondleiding te hebben, want zonder verdere informatie zouden de werken een stuk minder interessant geweest zijn, je haalt er dan lang niet alles uit. Het experiment met de verschillende groepen die hun beeld van Polen moesten schilderen en vervolgens naar eigen inzicht elkaars schilderingen mochten bewerken/’afmaken’, vond ik het meest interessant. Uiteindelijk resulteerde dit vooral in de vernietiging van het werk van de ander, omdat alle haat en nijd tussen de groepen naar boven kwam. Maar het kan ook een zinvolle discussie teweeg brengen en meer begrip voor elkaar, een soort creatieve therapie. Misschien leuk om ook eens wat Nederlanders een kwast in de handen te geven?

Nou, wellicht neem ik van de zomer ook weer eens een kwast ter hand, want de zomercursussen van Crea staan nu eindelijk online! Teveel leuke, spannende dingen weer, dat wordt nog moeilijk kiezen, alhoewel, volgens mij heb ik stiekem al een favoriet.

Maar voor nu: tijd om te stoppen!