Een weekendje weg wilden we. Nou, kom op, niet zo standaard! We maken er een weekje New York van, waarom niet? Na Cuba naar de ‘vijand’ Amerika: gewaagd en ik kreeg er ook al snel een klein beetje spijt van toen ik het formulier zag dat je in moest vullen. Op een vraag of je nazi bent geweest, kun je toch moeilijk serieus antwoorden, maar ik deed het toch maar, want ‘Amerikaanse douaniers houden niet van grapjes’ was mij verzekerd. En ik was natuurlijk al verdacht genoeg, want ik had nog niet zo lang geleden Cuba bezocht en ben het nichtje van een meisje dat vrij kort na 11 september bij aankomst in Amerika vanwege vage redenen weer met de eerste vlucht naar Nederland terug mocht en zo haar stage misliep. Los van deze zeer verdachte status, zou je sowieso nog eens al je vingerafdrukken moeten afgeven en je iris laten scannen…veel gedoe allemaal, waar ik best wel een beetje tegenop zag vantevoren.

Maar uiteindelijk had ik het er graag voor over allemaal, want wat een stad!! De aankomst viel erg mee (afgezien van het feit dat je de digitale verklaring dat je geen nazi bent in het vliegtuig opnieuw in moet vullen, ditmaal in papieren vorm, en ze je niet begrijpend aankijken als je zegt dit al op internet gedaan te hebben) en uiteindelijk ben je een gelukkig mens dat je in deze indrukwekkende metropool vrij rond mag lopen.

Van de overweldigende musea, met in het MOMA nog een mediawijze toegift van DJ Spooky.

Van het Central Park met ontelbare speeltuinen, hardlopende ouders met buggy’s, Franse muziek en Tel Aviv beach.

Van Harlem met het Apollo Theater waar we op de dag voor zijn overlijden tijdens de amateur night nog een Michael imitatie zagen.

Van The Bronx waar we ruigheid verwachtten, maar niets anders dan gemoedelijkheid aantroffen: eekhoorns in het park, een tree museum en een winkeljuffrouw die de appeltjes die we kochten netjes schoon spoot met water.

Van het uitzicht vanaf Brooklyn met ijs van de Ice Cream Factory.

Van de vele kerkjes, stijlvolle, historische gebouwen waarmee de blokkendozen (die ook vaak eleganter zijn dan ik had verwacht!) worden afgewisseld.

Van het gekkenhuis op Times Square met een menigte zonnebadend onder de reclamezuilen van Coca cola (op zonne-energie!) en Broadway.

Van de honden met jasjes en pruikjes.

Van de Nederlandse invloeden.

Van de limo’s en de gektes rondom beroemdheden zonder naam.

Van de vele oases van rust en het groen (zelfs op het oude metrospoor) in deze wereldstad.

Een stad van wijken, dorpjes op zich met elk hun eigen karakter, maar samen de metropool New York vormend. Genoten hebben we van dit alles, met volle teugen en op slippers! (en een beetje gesmokkeld met de metro zo nu en dan…):-) Ook ons cheap hostel bleek cleaner dan verwacht en zonder de kakkerlakken die Jan Tromp ons had beloofd. Dus: Kitty heeft ons lief uitgezwaaid, maar we komen graag nog eens terug ‘to say hello’!