Na een avondje bowlen met collega’s was het zaterdag tijd om weer eens hip te doen: met de Digitale Wichelroede wandelen over de Grebbeberg. We hadden het over ons zelf afgeroepen dat dit niet vlekkeloos zou vergaan, aangezien we voor de route door het bos gekozen hadden. GPS werkt immers niet altijd even goed tussen hoge bomen en gebouwen, dan raken de satellietjes hem uit het oog. Maar ja, die route door het bos leek ons nu eenmaal het spannendst. In eerste instantie ging het ook goed, alhoewel de foto’s van onze voorgangers die we te zien kregen nog niet heel enerverend waren: ‘laan van bomen’. Later kregen we steeds meer technische problemen en uiteindelijk zijn we zelfs een soort van verdwaald. Helaas was de batterij van m’n telefoon inmiddels ook leeg, waardoor we ook niet met mijn eigen GPS verder konden. Vanaf de oorlogsbegraafplaats zag ie gelukkig weer het licht en konden we onze route toch weer afmaken. Al met al hebben we een leuk tochtje gemaakt, maar de info die we kregen via onze ‘Digitale Wichelroede’ was nog beperkt en de technische problemen hinderlijk. Ik krijg nu net toevallig ook een mailtje dat de tests vanwege de technische problemen tijdelijk stop zijn gezet. Als het allemaal goed gaat werken, is het wel leuk speelgoed en het delen van foto’s, info en ervaringen met andere wandelaars is wel erg leuk. Maar voor een romantisch dagje uit is het i.i.g. geen aanrader, want dat ‘ding’ vraagt toch wel alle aandacht.

M’n big boss heeft mijn GPS als het goed is mee naar Taipei (alleen geen flauw idee hoe ik ‘m kan volgen, meer voor de hand liggend is het ook als een baas een werknemer volgt ;-)…). Nu was ik zelf inmiddels aardig afgekicked van het tracken en tracen, maar ik heb de verleiding toch niet kunnen weerstaan om mee te doen aan de test van de Digitale Wichelroede. Al is het alleen maar omdat ik anders niet zo gauw in de Gelderse vallei bij de Grebbeberg verzeild zou raken. Dus ik ga weer eens lekker de natuur verstoren, hopelijk krijgen de Gelderse enten me niet te pakken!