Gisteren kon ik helaas niet de seminar Anytime & Any place Learning bijwonen, maar van Rinske van het Creative Learning Lab heb ik dinsdag al een exemplaar van de publicatie ‘De wereld als leeromgeving’ mogen ontvangen. Dit boekje is bedoeld om docenten een beeld te geven van de mogelijkheden van GPS, mobiele technologie en game-elementen in het onderwijs. Aangezien ik ook tussentijds feedback heb mogen leveren en ze mijn scriptie hebben gebruikt, was het extra leuk om het eindresultaat te zien. Flitsend oranje (ik moest meteen denken aan het boekje dat we in het tweede jaar van mijn opleiding hebben gemaakt: De Leestrip) en mooi om de Engelse versie mee te nemen naar de Handheld Learning conferentie in Londen. Een ander mooi boekje kreeg ik van Pauline Maas, één van ‘mijn’ workshopleiders tijdens Picnic Young. Zij heeft namelijk net een boek geschreven om kinderen in eenvoudige stappen het programma GameMaker te leren: GameMaker4You. Alleen van de vormgeving word je al helemaal vrolijk en ook qua opzet is het denk ik een hele welkome toevoeging aan de bestaande GameMaker handleidingen en boeken. De andere workshopleiders hebben afgelopen dagen ook fantastisch werk verricht tijdens de workshops Make-a-Game. Gisteren kregen we in de evaluaties van de leerlingen zelfs een paar tienen, en met als laagste cijfer een zeven hebben we gemiddeld toch wel een geweldige score! (en ik had nog gezegd dat ze streng mochten zijn!:-)) Op naar de laatste ronde morgen!

Een AIO die ik ken via mijn afstuderen kwam vorige week met een uitnodiging voor Navball: een GPS game in Utrecht als aftrap voor het NLGD. Dat kon ik natuurlijk niet afslaan na een paar maanden een GPS-loos bestaan te hebben geleefd! Het ging dan ook nog eens om een voetbalgame, dus dat was natuurlijk helemaal perfect passend toen ons Oranje met een zegetocht bezig WAS! Het spel bleek simpel, doch vermakelijk. Je leert de plattegrond van de stad weer een stukje beter kennen en het was nog best rennen geblazen ook! Maar goed, we waren als enige twee vrouwen ook best een beetje fanatiek en jawel hoor met een beetje girl power was ons team de kampioen: 6-5 … dat deden de mannen van Van Basten ons helaas gisteren niet na!;-)

Na een avondje bowlen met collega’s was het zaterdag tijd om weer eens hip te doen: met de Digitale Wichelroede wandelen over de Grebbeberg. We hadden het over ons zelf afgeroepen dat dit niet vlekkeloos zou vergaan, aangezien we voor de route door het bos gekozen hadden. GPS werkt immers niet altijd even goed tussen hoge bomen en gebouwen, dan raken de satellietjes hem uit het oog. Maar ja, die route door het bos leek ons nu eenmaal het spannendst. In eerste instantie ging het ook goed, alhoewel de foto’s van onze voorgangers die we te zien kregen nog niet heel enerverend waren: ‘laan van bomen’. Later kregen we steeds meer technische problemen en uiteindelijk zijn we zelfs een soort van verdwaald. Helaas was de batterij van m’n telefoon inmiddels ook leeg, waardoor we ook niet met mijn eigen GPS verder konden. Vanaf de oorlogsbegraafplaats zag ie gelukkig weer het licht en konden we onze route toch weer afmaken. Al met al hebben we een leuk tochtje gemaakt, maar de info die we kregen via onze ‘Digitale Wichelroede’ was nog beperkt en de technische problemen hinderlijk. Ik krijg nu net toevallig ook een mailtje dat de tests vanwege de technische problemen tijdelijk stop zijn gezet. Als het allemaal goed gaat werken, is het wel leuk speelgoed en het delen van foto’s, info en ervaringen met andere wandelaars is wel erg leuk. Maar voor een romantisch dagje uit is het i.i.g. geen aanrader, want dat ‘ding’ vraagt toch wel alle aandacht.

M’n big boss heeft mijn GPS als het goed is mee naar Taipei (alleen geen flauw idee hoe ik ‘m kan volgen, meer voor de hand liggend is het ook als een baas een werknemer volgt ;-)…). Nu was ik zelf inmiddels aardig afgekicked van het tracken en tracen, maar ik heb de verleiding toch niet kunnen weerstaan om mee te doen aan de test van de Digitale Wichelroede. Al is het alleen maar omdat ik anders niet zo gauw in de Gelderse vallei bij de Grebbeberg verzeild zou raken. Dus ik ga weer eens lekker de natuur verstoren, hopelijk krijgen de Gelderse enten me niet te pakken!